Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών ο εμβληματικός ηθοποιός Πάτρικ Στιούαρτ που έγινε γνωστός από τους ρόλους του στα Star Trek και X-Men
Ο θάνατός του οφείλεται στη νόσο Αλτσχάιμερ και στην άνοια με σωμάτια Lewy, όπως ανακοίνωσε η επί χρόνια εκπρόσωπός του, Κέλι Μπους Νοβάκ.
«Έφυγε περιστοιχισμένος από τη ζεστή αγκαλιά της οικογένειας και των φίλων του, ανάμεσα σε μουσική, προσευχές, δάκρυα, γέλια και τη βαθιά συγκίνηση που μόνο εκείνος μπορούσε να εμπνεύσει μετά από μια ζωή αφοσιωμένη σε όλους μας», έγραψε η Μπους Νοβάκ. «Θα κρατάμε για πάντα στη μνήμη μας τη γαλήνη και την ηρεμία στο πρόσωπό του, μια αιώνια υπενθύμιση της ανεξίτηλης χάρης του».
Ο Πάτρικ Στιούαρτ γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1940 στο Μίρφιλντ του Γουέστ Ράιντινγκ στο Γιορκσάιρ της Αγγλίας. Με μια καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες, έχει καταξιωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς ηθοποιούς, με ιδιαίτερα έντονη παρουσία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως ο κυβερνήτης Ζαν-Λικ Πικάρντ στη σειρά «Star Trek: The Next Generation», ενώ αργότερα απέκτησε νέα γενιά θαυμαστών ως καθηγητής Τσαρλς Εξέιβιερ στη σειρά ταινιών «X-Men». Παράλληλα, έχει διαγράψει σημαντική πορεία στο θέατρο, ιδιαίτερα μέσα από τη συνεργασία του με τη Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ, ενώ έχει ξεχωρίσει και ως ηθοποιός φωνής και αφηγητής.
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και η διέξοδος στο θέατρο
Γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1940 στο μικρό βιομηχανικό χωριό Μίρφιλντ της Αγγλίας, ο Στιούαρτ ήταν ο νεότερος από τους τρεις γιους του Άλφρεντ Στιούαρτ, βετεράνου του βρετανικού στρατού που έγινε ημιεξειδικευμένος εργάτης, και της Γκλάντις Στιούαρτ, υφαντουργού σε εργοστάσιο.
Τα παιδικά του χρόνια σε ένα μικρό σπίτι χωρίς ζεστό τρεχούμενο νερό σημαδεύτηκαν από τον αλκοολισμό και την ενδοοικογενειακή βία, μια κατάσταση που αργότερα χαρακτήρισε σε άρθρο του στον Guardian το 2009 ως «οριακά ανεκτή».
Βρήκε διέξοδο στην υποκριτική, αρχικά στο σχολείο –ήταν 12 χρονών όταν ένας καθηγητής αγγλικών τού ανέθεσε τον ρόλο του Σάιλοκ στον Έμπορο της Βενετίας του Σαίξπηρ– και στη συνέχεια σε τοπικές θεατρικές ομάδες.
«Κατάφερα να βρω το δικό μου καταφύγιο στην υποκριτική», έγραψε. «Η σκηνή ήταν ένα πολύ πιο ασφαλές μέρος για μένα από οτιδήποτε άλλο βίωνα στο σπίτι – προσέφερε διαφυγή. Μπορούσα να γίνω κάποιος άλλος, σε άλλο μέρος, σε άλλη εποχή».
Η καταξίωση, τα βραβεία και η αυτοβιογραφία
Αφού ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε ηλικία 15 ετών, εργάστηκε ως τοπικός ρεπόρτερ και πωλητής επίπλων, προτού ένα τοπικό συμβούλιο τεχνών του εξασφαλίσει χρηματοδότηση για να φοιτήσει στη φημισμένη δραματική σχολή Bristol Old Vic Theater School, όπου γράφτηκε το 1957 σε ηλικία 17 ετών.
Αφού απέβαλε την τοπική προφορά του Γιόρκσαϊρ, πήρε τον πρώτο του επαγγελματικό θεατρικό ρόλο δύο χρόνια αργότερα, και το 1966 εντάχθηκε στη Βασιλική Σαιξπηρική Εταιρεία (RSC). Στη διάρκεια της καριέρας του, τιμήθηκε με ένα βραβείο Grammy και δύο βραβεία Laurence Olivier για τη θεατρική του πορεία, ενώ ήταν υποψήφιος για ένα βραβείο Tony και τέσσερα Emmy.
Το 2023 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Making It So.
«Νομίζω ότι ζω σε άρνηση για τη ζωή μου εδώ και πάρα πολύ καιρό», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στον Guardian το 2023. «Ποτέ δεν συνειδητοποίησα πόσο επιτυχημένος είχα γίνει. Ακόμη και σήμερα σκέφτομαι μερικές φορές: “Είσαι ένας τυχερός, Πάτρικ”, όταν κάτι απρόσμενο ή καλό συμβαίνει στη ζωή μου».